Dünya kuruldu kurulalı ademle havvadan bu yana
Gözde Mavi deniz rengidir hep aşktan anlayana
Suların söndüremediği yüksek sevda yangınlarına
Yine de bakar o mavi deniz gözün kıyısından kıyısından...
Denizden,derin deryalardan bir damla gibi mavi mavi gözlerin
Hele hele içimi kemiren yiyen ezberlediğim iğne iğne sözlerin
Sözlerin birşey değil yakan kavuran o sönmez mavi ateş közlerin
İşte beni içkiye sigaraya mahkum eden sebeplerin nedenlerim...
Usandım bankalardan paralardan kredilerden
Usandım kapımda bekleyen mahsun kedilerden
Arkamı dönünce kuyumu kazan birilerinden
Kurtuldum hiç peşini bırakmam diyenlerden...
Bak sen şu musluktan damla damla damlayana
Damlayan su geri gelmez sözüm anlayana
Orman yangınları dersen ayrı bir dert kül olacağız yana yana
Yıl nihayet bindörtyüzelliüç Ey! İstanbul alındın sen!
Ne çilelerle ne buluşlarla kurtuldun kültür şehrisin ezelden
Yıl ikibinon oldu kültür başkenti oldun şimdiden
Geç kararamı canını sıktın Ey! İstanbul alındın sen?
Bahçeye küskün, bir çiçek
Vazolar içinde, yalnız başına
İmkanı olsa, tekrar gidecek
Uçar göklerin bulut bulut ülkelerine hep havalarda
Yuvalanır ağaçların en yüksek üst dal çatallarında
Değme keyfine uzaktan çaldığı kuş dili fasıllarında
Yeter ki gelmesin serseri taşı tam isabet yuvalarına
Dinlemiyor, görmüyorum İstanbul seni gözüm kulağım kapalı
Neyine bakayım nesini dinleyeyim karanlığa gömülmüş yeşili alı
Ağlar durur sessiz sessiz dalgalarla darbe yiyen her yalı
Kıbleye bakar durur yüzleri bir zamanların taşlaşmış nice hanedanı...
Burası Afrika
Döner ritüel denen tefrika
Yüzüne bakmaya kıyamadığın antilopların
Midesindedir karşı koyamadığın aç yırtıcıların
Gel de dur de bu yapılan durmak bilmez darbeye
Gider yüzü bebek o güzelim ceylanlar haybeye
Bir dakikalık mutluluk değişilmez nice yıllara,milyarlara
Geçici de olsa Yalancı da olsa bir arzu çıkarttılar zararlı ilaçlarla
Sanki kuruyan nehri tekrar canlandırıp edecek Niagara
Amaç bozulmasın yürüyen araba; bozulmasın fiyaka...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!