Yağmuru seviyorum...
Yağmadan önce de,
Yağarken de...
Hüznü seviyorum...
Her gün geçtiğim sokakların kaldırım taşlarında,
Sırılsıklam yatarken hüzün,
Bu kenti daha çok seviyorum nedense...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta