Nişanesi Kalsın Şiiri - Ali Havan

Kılıcı kuşandım çıktım meydana
Çekil ortasından hayat cengimin
Kararttım gözümü her şey bir yana
Bekliyorum çıksın diye dengimin

Gözlerim boşluğa saplandığı an
Tabut hazırlansın doğar doğmaz tan
Bırak el taşısın sen bir ucundan
Düşüp devrilmesin tut çelengimin

Yelkovan kolunda akrep yuvası
Kundakta tutulur günlerin yası
Hayat fırçasının sahte pudrası
Dökülür üstüne uçuk rengimin

Gölgemi zoraki taşımakta yer
Gözleri yoldadır “bahar nerde” der
Ansızın yerlere saçılır yükler
Kopunca bağları hayat dengimin

Gün yorgunluğunu attığım durak
Tenimi okşasın bir avuç toprak
Hiçbir şey istemem taze gül bırak
Nişanesi kalsın mezar sengimin
İstanbul/2025