1972--Osmaniye -Finike
rüzğarın savurduğu buğday kepekleri
uçuyor yonca bahçesine,dereye
odamın perdeleri sis bulutlarına benzer
gümüş renkli dalgaları getirir terasıma
yorgun düşmüş terennümü hatırlatıyor
günbatımında okalüptüs ağaçları
denizden daha düz ova önümde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Cennet gibi bir ülkedeyken aklımızda uzaklar ve uzaklara gidenler varken tabiiki şairin yüreği kıpır kıpır. Hele de şair gençlik çağının en güzel yıllarını coşkusuyla yaşıyorsa...Böyle sade bir anlatımla mükemmeli yakalıyorsunuz; kutluyorum, sevgilerle şiirlerle kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta