Nisandı sen ağlıyordun yağmurla birlikte
Bense gülmemişliğin ezikliğiyle
Siliyordum gözyaşlarımı
Rüzgârın dilinde zemheri sevdalar
Bir çırpıda tutuşan yalnızlıklar
Bütün sokaklar
Yokluğunla kaynıyor yüreğimde
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta