Bir akşamın ince yerinden düştün ömrüme,
sessizdi şehir, göğün kalbi yorgun, sokaklar üşüyordu.
Ben seni ilk defa görünce anladım;
bazı insanlar dua gibi girermiş insanın içine.
O sarı saçların değdi geceye,
karanlık bile mahcup kaldı yanında.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta