Nimetmiş Sevgi Şiiri - Sinan İncel

NİMETMİŞ SEVGİ

Zaman nerde başladı,
Gözlerinin dalıp gittiği,
O derinliklerde mi?
Yada süzgün akan bir nehir misali
Bakışlarında büyürken mi, ben.

Kalp nerde başladı atmaya ,
Göz bebeklerinin içindeki ,
O derin okyanusta boğulurken mi ,ben.

Peki ,söylesene sevgili
Sen tebessüm ederken
Hangi tanırları kıskandırdın da
Mitolojik bir güzellik oldun gözlerimde.

Aşk bir anda girer yüreğe,
Bazen bir bakış,
Bazen bir tebessüm,
Bazen de tek bir söz.

Ve işte o an , o kalpe dururmuş zaman.
Sonra 1 2 3 nefes al ,
İşte simdi başladı zaman
Ve atmaya başladı iki yürek
Tek bir mekanda..

Mavi bir ummandım belki
Amansız bir çalkanışta savruluyordum.
Sonra gözlerinin duruluğunda duruldum.
Sev dedi gözlerin sevdim,
Güven dedi tebbessümlerin,
Bıraktım kendimi tebessümlerinin
Verdiği güven ve huzura.

En büyük nimetmiş sevgi,
Ve insan o nimeti tadınca anlarmış...
SİNAN İNCEL
11/06/2026- 01:40