Bütün çiçekler, hayat bulurken toprakta.
Nilüfer çiçeği doğdu, durgun suda.
Gölün dibine doğru, kök saldı çaresizce.
Ulaşamadı dibe, kaldı araf'ta biçare...
Tek başına, durgun suda, güzel ece...
Saldı kokusunu gölün üstüne, sevgiyle.
Pis kokulardan bataklığı, arındırmak adına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




nerden bulursunuz bunca güzel ifadeleri...
öylemiymiş o güzellik
koparsan eline alsan... anlamı kalmıyor
bunun neresi çiçekcik
Bülbül nilufer yaprağına konsaydıda,güle aşık olmasaydı.gülün rengi beyaz,Nilufer mahzun kalmasıydı.Kader:durgun sudaki gizemli güzeli,daldaki kanlı nazlı güzeli,aşıkların sihirli şiirini yaradtı. Nilufer suda,gül dalda,bülbül fiğanda ,güzel şiiriniz bir başka güzel.10
hürmetlerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta