Bütün çiçekler, hayat bulurken toprakta.
Nilüfer çiçeği doğdu, durgun suda.
Gölün dibine doğru, kök saldı çaresizce.
Ulaşamadı dibe, kaldı araf'ta biçare...
Tek başına, durgun suda, güzel ece...
Saldı kokusunu gölün üstüne, sevgiyle.
Pis kokulardan bataklığı, arındırmak adına.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




nerden bulursunuz bunca güzel ifadeleri...
öylemiymiş o güzellik
koparsan eline alsan... anlamı kalmıyor
bunun neresi çiçekcik
Bülbül nilufer yaprağına konsaydıda,güle aşık olmasaydı.gülün rengi beyaz,Nilufer mahzun kalmasıydı.Kader:durgun sudaki gizemli güzeli,daldaki kanlı nazlı güzeli,aşıkların sihirli şiirini yaradtı. Nilufer suda,gül dalda,bülbül fiğanda ,güzel şiiriniz bir başka güzel.10
hürmetlerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta