Nil'e Sesleniş Şiiri - Samet Tarakçı

Nil de neymiş, Boğaz var der geçerdim.
Sen gönlümün içinden geçiverdin.
Ne bulurlar deyip de gülerdim;
Bir fısıltınla beni susturuverdin.

"Dünyayı gördüm." diye kanıvermişim;
Meğer sana pek de geç kalıvermişim.
Ben seni bir nehir sanıp, geçip gittim;
Sense çağları çoktan yoğurup eğittin.

İskender sana gelmiş, Sezar sana.
Onları anlamadın, Yavuz'u anlasana.
Napolyon bile senden umdu medet;
Hadi, gel de Mehmet Ali Paşa'yı reddet.

Potomac, Mississippi birer su;
Seine de, Thames de hep kuru.
Tuna, sana ancak evlat olur doğrusu;
Senin yanında boş bunların konusu.

Anladım ki piramit sensiz olamazdı.
Geometri temelden sana bağlı.
Mimari, yol, sistem gelir hep senden;
Akmaya devam et artık içimden.

Ey kadim Nil! Ağır ak, vakur ak sen.
Çöller senden yeşerir, çağlar senden.
Ben su sandım; meğer akan, tarih yeşerten
Bundan böyle durma, ak hep yüreğimden.
Anlaştıksa bir kolun yatağından biri kalbimden

Samet Tarakçı 10.07.2026 22:45 Kahire