Dervişin hançeri sözüdür derler,
Beyhude konuşup dili incitme.
Beytullah insanın özüdür derler,
Kervana küsüp de yolu incitme.
Hak katında dördün birden farkı ne,
Güvenme dünyanın saltanatına,
Zamanım var dersin iş işten geçer.
Tarumar olursun kopar fırtına,
Ettiğim kâr dersin iş işten geçer.
Bırakıp arkanda taht ile tacı,
Nerede müslümana bir zulüm varsa,
El-HABİR sin El-HAFİZ kahret Allahım
Hangi yerde bir mazlumun kanı akarsa,
El-KAVİ’sin El- VEKİL kahret Allahım
Teslimiyetimiz sanadır ümmet bi-zardır,
Ben dünyaya, kaybederek gelmişim,
Ruhsuz bir bedende, canda kaybettim.
Ne fark eder, bilmemişim bilmişim,
Yarınım olanı, dünde kaybettim.
Kimi zaman bir hayalle avunur insan.
Uçurumun kenarında koşar gözü kapalı.
Çözülsün istemez...
Çözülsün istemez, kördüğüm prangalarla bağlanmıştır
umutlarına.
Uyanmak istemez...
Aşkın badesinden ben de bir yudum
İçmek istedim de mümkün olmadı
Yola revan oldum hayaller kurdum
Göçmek istedim de mümkün olmadı
Çürümüş heybeme umut yükledim
Allah akıl vermiş ey beni âdem,
Düşünüp hak yolda yorasın diye.
Ulaşmak istersin menzile madem,
Yol çizmiş sırata varasın diye.
O yolda yürümek bir hayli zordur,
Bir yanı buz ise bir yanı kordur,
Feda eyledim ömrümü sen de seversin diye,
Eza etme ey cananım yorma artık ne olur.
Ne hükmü var ki hayatın ben dönmüşken deliye,
Derbederim üzerime varma artık ne olur.
Istırabım aşikârken kör mü oldu gözlerin,
Kırılmışsa gönül sevdiği yardan,
Bülbülü neylesin gülü neylesin.
Medet umulur mu yağmurdan kardan,
Irmağı neylesin gölü neylesin.
Seven ikrarında durmuyor ise,
Kalk Doğrul ayağa vakit bu vakit
Zincir zapt eylemez aslansın Oğul
Yarına kalmasın verdiğin akit
İbrahim’ce adak kurbansın Oğul
Sen Süleyman şah'ın tüten ocağı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!