Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Sevgiyi çektiler nefret dar’ına
Öyle yaşın yaşın ağlar Yunus’um! ...
Gözyaşı mirastır dünden yarına
Viran olmuş şimdi bağlar Yunus’um! ...

Bir ömür yürüdün Hakk’ın peşinde

Dünyayı boşadım üç talak ile
Dergâh kapısına vardım Yunus’un
İçimi doldurdum yalnız Hakk ile
Aşkımı aşkına kardım Yunus’un…

Sevgiyi kalbime ışık eyledim

Bizimkisi kuru gürültü değil, ekmek kavgasıydı ey şehir! ...
Kavruk yüreğimin sancılarını toprağına gömdüm
Mızıka-yı Hümayun’la yolcu ettin civanlarını
Küflü kaldırımlarına bıraktım geç gelen yalancı baharı
O yağız delikanlılığımı elimden alsan da
Sevdim seni şehir, sana küsmedim

Yolunu gözlemekten yüreğim nasır tuttu
İntizar kor gibidir, bir an asır tuttu
Ben gönlüne talipken salaş barakalarda
Kimileri kâşane kimisi kasır tuttu

Yüreğine tutundum, her sözüne kandım ben
O mavi gözlerini bir okyanus sandım ben
Ayrılık ateşini her yürek taşıyamaz
Seher vakti ansızın gidişine yandım ben

Mal mülk, makam mutlu etmez
Yüreğin secdeye değsin
Başının değmesi yetmez
Yüreğin secdeye değsin

Sayılı gün çabuk geçer

Sanırsın ki dünyaya gezip tozmaya geldin
Ölçüsüzce yaşayıp sanki azmaya geldin
Ötenin ötesi var, sen de konar göçersin
Zannetme bu âleme şiir yazmaya geldin

Yurdumu parsel parsel bölüşmüştü zalimler
İşgal bahanesiyle yılışmıştı zalimler
Düştüğümüz duruma gülüşmüştü zalimler
"Vatanı böldürtmeyiz" haykırmıştık Sivas'ta
Makûs talihimizi biz kırmıştık Sivas'ta

Dünyaya nizam verdik tarihin burçlarından
Bir bina inşa ettik mâzinin harçlarından
Rüzgârlar öpüp geçti o sarı saçlarından
Gönül bahçelerinden nice karanfil derdin
Yüz yaşın kutlu olsun, artık Kemal'e erdin

Binboğa Dağları'na kara dumanlar çöktü
Güneşi tutsak olmuş bir garip şafak söktü
Evlâtların ardından analar kan yaş döktü
Kirpikler tuz bağladı, sel oldu gözyaşımız
Boynun büküktür şimdi sevgili Maraş'ımız!