Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

torosların eteğinde…

akdeniz’in durgun sularıyla söyleşir kemer,….
……yorgun bir gecenin ayışığında…
kalın perdeler çekilir bakır renkli ufuklardan
torosların altın beşiğinde ninnilerle uyur uzun kış geceleri

Hüzün kadehlerinden hicran badesi içtim
Söndü umut çerağı, kendimden de vazgeçtim
Dudaklarıma taktım acziyet kelepçesi
Konuştum da ne oldu, artık susmayı seçtim

Kabuğu aş, yürü öze!
Kendine dön, kendine dön!
Kanma yalan yanlış söze!
Kendine dön, kendine dön!

Kendinden çık, kendine var

Çukurdan alçaktır yerin
Kendini ne sanıyorsun?
Oturmamış karakterin
Kendini ne sanıyorsun?

Bir sözün bin can yakıyor

Kerbelâ çöllerinde kadim zaman durmuştu
Zalimler, mazlumlara kanlı pusu kurmuştu

Kılıçtan geçirdiler masum, salih kulları
Al kana boyadılar kıvrım kıvrım yolları

Sevdiğim senin uğrunda
Kerem gibi yanacağım
Kor ateşlerin bağrında
Kerem gibi yanacağım

Bir gün çekip gittiğinde

I.

Hüzünler katmerleşir yâdıma sen düşende
Hasretin küllerini hatıralar eşende...
O mukaddes öfkenle gerilmiş yay gibisin
Hasretin göklerinde bir dolunay gibisin

Bu millet bir zamanlar dağı taşı aşardı
Alnı ak ve gönlü tok, onuruyla yaşardı

Gönül evi tamtakır, mülkümüz talan oldu
Bin senelik hakikat bir günde yalan oldu

Beni harda koyup çekip de gittin
Son defa yüzünü göreydim keşke!
Bükülmez boynumu büküp de gittin
Muhabbet bağına gireydim keşke!

Hayalin aynada kaldı giderken

Sonsuzluktan gelmişiz, ölüm dönmektir öze
Memleketin altı da üstü de vatan bize
Kesret değirmeninde paramparça oluruz
Birliğe sarılırsak ancak çıkarız düze