Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Yüreğime sapladın intizarın okunu
Atamadım üstümden ayrılığın şokunu
Burnumda tütüyorsun karanfiller misali
Kokular unutulmaz, unutmadım kokunu

Sözler ayağa düşünce...
Akıl susar, haz konuşur
Kâmil olan dinler önce...
Çok düşünür, az konuşur

Kimi ketum, sır küpüdür

Hasretinle yandırırsın
Vuslatınla kandırırsın
Tabloları andırırsın
Sofrandaki aşın güzel
Hem yazın hem kışın güzel

Kalbime ilmek ilmek ördüğümsün sevgili!
Çözmek müşküldür seni, kördüğümsün sevgili!
Ben cefanı çekerken nalla mıh arasında...
Kim demiş ki sefanı sürdüğümsün sevgili!

Zirveyi de gördüm, dibi de gördüm
Dünyanın varında gözüm kalmadı
Sehpayı da gördüm, ipi de gördüm
Gayri söyleyecek sözüm kalmadı

Kurudu ağaçlar, dal vermez oldu

Belâ getirir başına
Kork insanın kötüsünden
Kan karışır gözyaşına
Kork insanın kötüsünden

İşi gücü fitne fesat

Vuhan'dan çıktı yola, dünyaya diz çöktürdü
İran'ı derdest etti, Batı'ya kök söktürdü
Yılan, çıyan, yarasa; pis midesine tıkar
Her ne fışkı olsa yer, ne varsa Çin'den çıkar
Ölümü hatırlattı, keyfi kaçtı dünyanın
Neticesi kâbustur bu korkulu rüyanın

Osman Nebioğlu'na ithaf...

Bahtsız olanın başına...
Yazın kar, kışın kor yağar
Gün gelir mezar taşına...

Düşündüm, karar verdim
Köyüme döneceğim
Kalbime zarar verdim
Köyüme döneceğim

Mavi gök, yeşil yaprak

Gurbet elde nâçâr kaldım
Köyümü ne çok özledim
Derin hayallere daldım
Köyümü ne çok özledim

Duydum ki çiçekler açmış