Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Şiir yaydan çıkan ok, şeytanın kör taşıdır
Efkârın meyvesidir, kırgın gönül aşıdır
Yüreğin çatlağından sızan âb-ı hayattır
Şiir biraz hüzündür, biraz da gözyaşıdır

Limandan uzaklaşır hüzün yüklü bir gemi
Hasret çekilmez olur koyulaştıkça demi
Yaşanmış saymıyorum sensiz geçen günleri
Kalbim döşeğin olsun, bir ömür uyu emi!

Ben köhne değirmendim, sen dönen çarkım oldun
Farkım yoktu kimseden, sen geldin farkım oldun
Verdiğin her ne varsa hepsini aldın geri
Oyun havası idin, hüzzam bir şarkım oldun

I.

şimdi bir hüzzam yorgunuyum!
yaprağını vakitsiz dökmüş ağaç misali
hayalini topluyorum kırık aynalardan
ellerimi kanatıyor can kırıkları(n)

Trabzon ufkundan doğan güneştin
Muallim İbrahim Cûdî Efendi!...
İlim göklerinde yıldıza eştin
Muallim İbrahim Cûdî Efendi!...

İlim öğrenmeyi ibadet saydın

An içinde asırlar var
An vardır andan içeri
Ruhumuzda nasırlar var
Can vardır candan içeri

Yekpare değil zamanlar

Hasret kurşun misali, omzuma bindirmişim
Vuslatı hayal edip acımı dindirmişim
Terk-i diyar ettiğin günden beri mahzunum
İçimdeki bayrağı yarıya indirmişim

...İhramcızâde İsmail Hakkı Efendi'ye rahmetle...

Som altın hükmündeydi, hakikat çarşısında
Bahçemizde gonca gül, yârdı İhramcızâde

Utanma duygusunu nakşetti yüreklere

Umutlar tükenir yarına dair
İhtiyarlık başa geldiği zaman
Destanını yazar elbet bir şair
İhtiyarlık başa geldiği zaman

Dizlerinde derman yok ki bulasın

Aynalar kesilir düşman
İhtiyarlık böyle bir şey
Dil söylediğine pişman
İhtiyarlık böyle bir şey

Dökülür ağızda dişler