Nihat Gülle Şiirleri - Şair Nihat Gülle

Cemreler düşer o saf yüreğine
Beklersin o sevgiliyi can evine
Gökkuşağının altından geçmek istersin
Bulutların üzerinden melekleri selamlarsın
Ayakların değmez göklere yerlere
Atıp da ağırlıklarını yükselirsin ötelere

Sen olmasan ben olmazdım
Deli divane sevdalı
Açmazdı baharın dalı
Benim güzel aşk çiçeğim

Kalbim aşkınla belalı

Aşk coşkun bir ilahiydi sonsuz ötelere yükselen
Sevdalılar itiler kana kana bu ölümsüzlük iksirinden
Birlikte kanatlanıp uçtular mülk,melekut aleminden
İçtiler kevser şarabından geçtiler,can ve tenden

Aşk bir hüzzam şarkıydı gönüllerden yücelen

Bir gün anlarsın, seni ne çok ne çok sevdiğimi
Seni çiçeklerden,kuşlardan bile kıskandığımı
Sevdanın rüzgarı akıtır o canım gözlerden yaşlarını
Pişmanlık kor gibi yakar beni kaybettiğinde yüreğini

Bir gün anlarsın seni en çok sevenin ben olduğumu

İçime ılgıt ılgıt akan bir kaynak suyusun
Ruhumda yanan kükreyen bir volkansın
Sesin berrak sular kadar serin mi serin
Nefesin aşkla akan şelaleler kadar sıcacık senin
Gülünce gözlerinin içi gülüyor güzelim
Ah benim şimal yıldızım,ruhu özelim

Ey kökü Orta Asya’da,dalları binlerce yıllık bir çınar gibi gökyüzüne uzayan,kavimler göçüyle beş kıt’ayı kaplamış olan
büyük Türk kavmi!
Ey asırlar boyu tarihin akışına yön vermiş,nice büyük devletler,görkemli
İmparatorluklar kurmuş,çağ açıp çağ kapatmış,mazisi şanlı zaferlerle
Altın yaldızlı şeref levhaları ile dolu asil ulus.İnsanlığın asırlardır özlemini
çektiği bir güneş ülkesini ancak sen kurabilirsin.Topraklarında Hak ve adalet

Ben en çok yağmur yağarken ağlarım
Duygularımı sel alır yüreğimi dağlarım
Kaybettiğim aşkıma karalar bağlarım
El ele gezen aşıkları görünce erir yağlarım

Ben en çok yitik sevdama yas tutarım

Bilirim senden bana olmaz yar ey füsunkar
Bakarken o gül bakışlara kalmaz ihtiyar
Sevdan ile yandı benliğim oldum hüzünkar
Sevseydin bir lahza bende olurdum bahtiyar

Bilirim sevdan iflah etmez ey zülfüyar

Bazıları içerisinde kurumuş bir gül yaprağı taşırdı
Kimi çabuk gel özledim anlamında ucunu yakardı
Kimi karanfil kimi parfüm gül kokardı
Ne güzeldi gül şiir ve sevda kokan mektuplar

Rengarenk olurdu ah o ölümsüz aşk mektupları

Hakkım yok seni sevmeye bahar gözlüm
Henüz gözlerinde çocuksu arzular yanar senin
Hayat dolusun; oysa ben biteviye yorgun ve bitkin
Her sevgi içimde bir yaradır,sana kıyamam gülüm

Hakkım yok seni sevmeye canım,gülüm biriciğim