Nihat Gülle Şiirleri - Şair Nihat Gülle

Ben her gece ağlamazdım seni sevmeden önce
Karanlığı sevmezdim yalnızlık ve ıssız gece
Sevda şiirleri yazmazdım hece hece
Yüreğim çarpmazdı böylesine delice

Ben aşka inanmazdım seni böylesine sevmeden

Cemal-i yare bakarken Fehmi
Tevhit hançerini duymadı canda
Hasan FEHMİ KUMANLIOĞLU

H.Fehmi Hz.leri.bu harikulade beytinde ciltlerle kitaplara sığmayacak enteresan bir hakikatten bahsediyor; burada bir çok insanın bilmediği
manevi ruhani şehitlik mertebesinden bahsediyor, Bilindiği gibi şehitlik iki türlü olur.Birincisi,Allah yolunda vatan uğrunda kılıçla,topla,tüfekle bedenen can vermektir.

Bir efsaneydi ölümsüz güzelliğin gülüm
Ceylanların içtiği aşk pınarında ölüm
Ay gelir ışır hayalin girerdi geceme
Işık olurdu mehtap olurdu her heceme

Karanlık gecelerime bir güneşsin sevgilim

Kıyamam benim baktığım gözlerinde başkasını görmeye
Dayanamam senin kalbinde bir başkasının gölgesini sezmeye
Seni başka diyarların kahpe kaldırımlarında gezerken düşünmeye
Benim öpüp kokladığım saçlarında,bir başka elin okşadığını bilmeye

Duydum ki unutmuşsun artık beni ey sevgili
Başka birine varmışsın mutlumusun bari
Çocuklarından birine ismimi vermişsin
Uzun saçlı resmimi hala koynunda saklarmışsın
Duydum ki; unutmak istemişsin tüm hatıraları
Yakmak istemişsin tüm resimleri,

Dünyada bir candan seven görmedim
Ne sevgide bir vefa,ne aşkta sefa
Kaderin elinden hep çektim cefa
Dostum deyip vurmayanı görmedim

Ölesiye sevipte güldüreni görmedim

Masama düşen altın sarısı yapraklar
Hayalimde uçuşan anılar göçmen kuşlar misali
Bilmiyorum kaç mevsim girdi aramıza
Ama sen öylesine işlemişsinki ruhuma
Beklemek ve ümit meşgalem
Sevdan benim en tatlı gıdam

Yorgun gönlümde taşıdım yıllarca özlem bulutlarını
Bekledim yıllar yılı,ha yağdı ha yağacak
Sevi dalgaları dövdü ömrümce gönül kıyılarını
Sabrettim yıllar yılı,ha döndü ha dönecek

Dönersen bir gün bana sevdayla çırp kanatlarını

Dinle sevgili,tan yeri ağarırken doğada neşeyi
Seher yelindeki huzuru, hayat veren canım işveyi
Gönlünde coşup çağlayan, aşk ı muhabbetin coşkun nehri
Bir köy sıcaklığında seversin yaşadığın güzel şehri

Bahar doğanın,gençlikse insanın dayanılmaz coşkusu

Fakirlik Övüncümdür..Hadisi şerif
İki türlü fakirlik vardır.Birincisi her kesin bildiği dilenme halidir ki bu övülecek tarafı olmayan maddi bir yoksulluk halidir.Bu nedenle dinimizde zenginlik fakirliğe üstün tutulmuştur.Zengin insan,şayet çevresiyle paylaşıyorsa bu makbul bir zenginliktir aksi taktirde hesabı çok ağır olur ahret aleminde.
Fakirlik iki cihanda yüz karasıdır hadisi bu sözümüzü destekler.
İkinci tür fakirlik ise bu hadiste konu edilen ve kast edilen fakirlik halidir ki;
Burada anlatılan fakirlik hali Allahın zatından gayri herşeyi terk edip,tüm ihtiyaçlarını ona arz etmek,fatihada bahsedilen yalnız ona sığınmak ancak ondan yardım bekleme halidir.Bu hale erişen kişi Allahın zatında kendi zatını yok etmiş,sonradan yaratılmış her şeyden elini umudunu çekmiş kişidir.
'Ben semaya arza yani yere göğe sığmam ancak mümin kulumun kalbine sığarım' hadisi kutsisinde bahsedilen manaya ermiş kişi gerçek fakr haline erişmiş kimselerdir.