Açamam ben sırrımı, tan eder alem bana,
Bilmeyesin gülnihâl, kor olsun, gönül yansın.
Değmesin medet eli, zan olsun çarem bana;
Sen ki gözüm ucundan ayrılmayan nihansın.
Kendime dahi demem murad eyle vuslatı!
Okşamaz başım benim içimdeki karaltı.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta