Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Yağmura doğruydu gözlerin... Yağmura doğruydu gözlerin... Ve sebebiydi bu; anlaşılmazlığının... Gözlerin sevgi mi korku mu bakıyordu? Yağmura doğruydu gözlerin... Ve yağmur: Büyütmüştü; gözbebeklerini, Büyütmüştü; anlamlarını... Anlaşılmazlığını... Damlaların kesiştiği yerde; Titriyordun.... Yağmur dokunuyordu hislerine; Ve sen, titriyordun.... Yağmura doğruydu kayboluşun... Ve tıpkı kalbindi; gözlerin; Büyük, asil ve kararlı... Anlaşılmazlık büyüyordu gözlerinde; ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!