Nietzsche’nin Gözleriyle
Bir çığlık atar içimde, “Beni kendin yarat!”
Güçle yoğrulmuş benliğim, kaderine inat.
“Tanrılar ölü,” der yankılar göğün altında,
Ve yalnızlık dans eder ruhumun karanlığında.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta