Ar damarı çatlamaya görsün ademde kalmaz haysiyet,
İnsan et kemik değil ki, aranılan çok derinlerde bekaret,
Biraz empati, hoş görü yok ise feraset,
Hiç düşünmeden duran, tende başı ben nidem hele canlar ben nidem..
Dünya malı dünyada kalır,
Paylaşmayıp biriktirince bereket mi olur.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta