Dağlarda sümbülmüş bağlarda lale
Bahçemde bitmeyen bir gülü nidem.
Gönül gönle karşı git yare söyle
Dalımda ötmeyen bülbülü nidem
Yürekten gelmeli çektiğin emek
Bana göre değil gönül eylemek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta