yüreğimin tüm sokakları seni hatırlatıyor
nereye gidersen git gölgen düşüyor ayaklarımın dibine
gözlerime ağlamayı sen öğretmedin ama
sen olmadın dindirende
gözyaşı batağı armağan ettin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.



