Nezaket Artık Eksik Şiiri - Tahir Özdemir

İyi niyet gördüler mi
Kana kana derin derin içiyorlar
Beynimi kemiriyorlar
Kalbimin aort suyunu içiyorlar
Ve tüm gün masallar anlatıyorlar

Özlemek mi
O yakıcı his acı heves bile artık biliyorum bana yabancı
Elleriyle değiştirdiler
Kaybeden bir tek ben miyim sanki
Çığ damlasının saflığı ve nazikçe gelişi
Nezaket artık eksik
Suretler hep uzak
Kabahatliğim tutsak kalmadım
Yalnızlığın ve sukutun katmerindeyim

Bende bir tek can kaldı
Birde yalnızlık
Hangi bağa götürsem
Orada da yabancı

Fırtınalar eksilmiyor
Her fırtına da kırılmıyor amma
Taze bir bahar gibi eğiliyorum
Ölmek ayıp olur mu hiç
Susmak neyin tehlikesini çağırır
Sessizlik nasıl hınç dolu olur

Denizler yabancı sularla kaplı aksi
Dağlar yaban çiçeklerle dolu
Ömür sürüklenmeye razı bir gemi
Pusula yok harita yok konum yalnızlık