Dilde düğüm, kalpte ince bir sızıdır,
Söylenemeyen her şeyin tek imzasıdır.
Bir vazgeçiştir bazen, derin bir kırgınlık,
Koca bir fırtınanın en mağrur sessizliğidir.
Boğulur heceler, kelimeler gitgide ağırlaşır,
İçerideki tufan, dışarıda sükûnetle tanışır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta