Neyleyim Bu Derdi

Sabır derler bana, sabrım tükenir
İçimdeki ateş her gün büyür
Geceler uzar da gönlüm sökülür
Bu derde dayanmaz canım, neyleyim

Yüküm ağır gelir, dizim çözülür
Gözümden yaş akar, kalbim üzülür
Umudum rüzgârla savrulup ölür
Tutacak bir dalım yoktur, neyleyim

Dağlara ses verdim, sesim dönmedi
Yaralar konuşur, sözüm dinmedi
Bir yudum huzura elim ermedi
Bu çile bitmez mi gönlüm, neyleyim

Lâkin bilirim ki gece geçicidir
Her kara kışın sonu bahardır
Sabırla yoğrulan gönül bahtiyardır
Sabredemem desem de beklerim