Neyleyim Artık.! Şiiri - Kemal Hacıismai ...

Gönül tahtımda bülbüller öter,
Bir yara aldım ölümden beter,
Yaralı gönül hep çile çeker,
Doğmayan güneşi neyleyim artık..!

Çileler sırtımda ağır bir küfe,
Hayatı ne diye aldım hafife,
Hayatın gidişi hep efe tüfe,
Yıkılmış hayatı neyleyim artık..!

Göz yaşım dökülür deryalar taşar,
Çağlayan sular bendini aşar,
Sevdalı gönül ölüme koşar,
Toz olmuş külü neyleyim artık..!

Dert zincir oldu bağladı beni,
Düştükçe derine ağlattı beni,
Pınarlar misali çağlattı beni,
İçimde fırtına durulmaz artık..!

Kalbimden koparıp her şeyi attım,
Sandıkta küflenmiş resmini yaktım,
Kendi içime kan olup aktım,
Doğmayan güneşi neyleyim artık..!