Neyleyim gönül ben neyleyim...
Ha! .. anlamışlar değerimi, en sonunda...
Ne kıymet! .. Günler geçmiş...
Yıllar su gibi akmış iken...
Yaşlanmış tüm vucudum, harabe-i viran iken...
Son kadehi şerefine kaldıramaz iken! ..
Neyleyim gönül, neyleyim...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta