Neyleyim gönül ben neyleyim...
Ha! .. anlamışlar değerimi, en sonunda...
Ne kıymet! .. Günler geçmiş...
Yıllar su gibi akmış iken...
Yaşlanmış tüm vucudum, harabe-i viran iken...
Son kadehi şerefine kaldıramaz iken! ..
Neyleyim gönül, neyleyim...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta