Neyleyim gönül ben neyleyim...
Ha! .. anlamışlar değerimi, en sonunda...
Ne kıymet! .. Günler geçmiş...
Yıllar su gibi akmış iken...
Yaşlanmış tüm vucudum, harabe-i viran iken...
Son kadehi şerefine kaldıramaz iken! ..
Neyleyim gönül, neyleyim...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta