Aşkınla yanar cism-i derûnum, neylesin felek,
Ben yandım, o gülzârda gülerken, neylesin felek.
Bin gece hecr ile yudumladım kanlı elem,
Sen bâkî seherlerde uyurken, neylesin felek.
Gönlümde semâlar gibi dönerken ah u figân,
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




İlk iki mısra bir daha düşünmeye, düzeltmeye muhtaç, biraz daha zorlarsan olacak.
Ben öyle günler geceler yaşıyorum ki; şiir yazacağım diye uykusuz ve yorgun düşerken, perdenin arkasından sızan yeni günün aydınlığını ve gecenin karanlığını fark ettiğim bir geniş zaman diliminde, sessizlikte, enteresan işler, oluşlar içinde bir veya bir kaç şiir çıkardığımı görüyorum. Hayatiyet arz eden hastalığımı unutuyor, dörtlüklerle savruluyorum. Bazen saplanıp kaldığım üretkenliğimi yitirdiğim lahzalar da oluyor ama yılmıyorum. Bir kafede, restoran ortamında garsondan kağıt kalem isteyip yazıyor, satırları okudukça hayretler içinde kalıyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta