Mayan, kökenin çamur, bedenin irin ve kan,
Neyine güvenirsin, acizsin insanoğlu.
Yaratan “ol” deyince, oluverdi toprak, can,
Neyine güvenirsin? Acizsin insanoğlu.
Vücut denen eserin, değilsin müessiri,
Güvenme kuvvetine, olmaz onun tesiri,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta