Neyine gerek senin İstanbul,
Neyine, Makina Fakültesi...
Adam olayım derken mahvoldu
Delikanlının bir tanesi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duyu yüklenmiş kısa şiirinizi
begeni ile okudum tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta