Kahkülüme takılmış inci mercan
Külahım uzun ponçikli sırtıma kadar sarkık
Gözlerimde yuvarlak saydam aynalar
Seyrindeyim dünyayı gönlüm dargın
Benden öteleri görmekten yoruldu gözlerim
Bir çift aynanın yağmurlarda nemlenmesinden
Çayımı yudumlarken bir sis perdesi içindeyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta