Çarpık bir kent iken şafaklarında
Çok doldu gamzelerime yağmur
Gün değseydi birgün yanaklarına
Çiçekler açacaktı belkide gönlüm
Sen buz dağının körpe eteklerinde
Açılmayı bekleyen bir nevruz
Ben yanıbaşında eriyen bir buzul
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta