Çarpık bir kent iken şafaklarında
Çok doldu gamzelerime yağmur
Gün değseydi birgün yanaklarına
Çiçekler açacaktı belkide gönlüm
Sen buz dağının körpe eteklerinde
Açılmayı bekleyen bir nevruz
Ben yanıbaşında eriyen bir buzul
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta