“Neyimsin?” dedi…
Ben de sustum.
Çünkü insan yarasına isim koyamaz ki…
Sen, içimde kanayan ama kimseye gösteremediğim yer oldun.
Dokunsalar acıyacak, görseler anlayamayacakları kadar derin…
Ne “sevda” diyebildim sana, eksik kaldı,
ne “özlem” diyebildim, hafif geldi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta