Dijital, aptal platformların mantıksal yüzüydün,
Yeni Dünya düzeninin düzensizliğine bir başkaldırıydın,
Bazen bir gökkuşağıyla bağladın beni hayata,
Bazen yağlı urgan geçirdin boğazıma.
Boğazına kadar çamura saplanmış çırpınan bir kuştum çoğu zaman,
Kimsenin duymadığı çığlıklarımın tek sahibiydin.
Sen şiirdin.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta