ANTOLOJİ ESER NO: 168
ESER ADI: NEYİME GÜVENDİN
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Sitem / Gönül Yorgunluğu
SÖZLER
Neyime güvendin ey deli gönlüm
Çilelerim bitmez sıraya girmiş
Yarınlar bin umut beyazlar giymiş
Ardına bakmadan gönlüm yar sevmiş
Neyime güvendin ey deli gönlüm
Sevgilim sevgimde neden kaybolmuş
Suçlarsın kaderi ayrılık buymuş
Dünyamı karartmış isyankâr oldum
Neyime güvendin ey deli gönlüm
Yaradan ne yapsın kullar utansın
Sevgiden anlamaz sevgin ne yapsın
Sevme deli gönlüm sevenin bulsun
Neyime güvendin ey deli gönlüm
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 01:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; bir insanın kendi içine dönüp, yaşadığı hayal kırıklıklarının hesabını kendi gönlüne sormasının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, çilelerin bitmek bilmediği, adeta sıraya girdiği bir hayatta, gönlünün hala nasıl olup da yarınlara "beyaz umutlar" bağlayabildiğine hayret eder. Sevgilinin o büyük sevgi içinde kaybolup gitmesi ve ardından gelen isyan hali, ozanın "Yaradan ne yapsın, kullar utansın" diyerek hakikati işaret etmesine sebep olur. Sevginin değerini bilmeyenlerin dünyasında, "sevme deli gönlüm" diyerek kendini korumaya çalışan, horgörülmüş bir sadakatin feryadıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!