Ah neylesin bu gönlüm çok çekti âşk yüzünden.
Dert buldu her geçen gün,hep kordu yâr yüzünden,
Bilmezmisin be gönlüm, çıkmam senin sözünden,
Ah,ah deyip yanarken kül oldu âşk, neyim ben.
Mef û lü, fâ i lâ tün (Müs tef i lün, fe û lün))
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta