Gönül hanemde ne kadar varsa eleyip bitirdim unlarımı.
Hayalkırıklığı duvarına astığım eleğimle birlikte bıraktım geride umutlarımı.
Kime bir yudum sevgi için açtıysam avuçlarımı.
Kalbimi tuzla buz edip yokettiler rüyalarımı.
Kabul ettim artık tek başınayım şu hayatta.
Seviyorum diyen herkese kanmayacağım aptalca.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta