İnsanlar birbirlerini parçalayıp yoketmek istiyor bu günlerde.
Dostluğa, arkadaşlığa, sevdaya hürmet kalmamış hiç kimsede.
Öyle azgın duygular kaplamış ki yürekleri.
En tatlı sözler bile tesir etmiyor nedense.
Ne yana çevirsem başımı ölümcül bir nefret hakim.
Hiçbir ince ruh kurtulamaz bu fırtınadan sağ salim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta