İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Oysa ben sınırsızca, korkusuzca,
bedelsizce sevmedim mi, seni?
Kalbimi limitsiz açmadım mı?
Kullanmadın mı, sana sunduğum tüm kredileri?
Düşünsene, insanın insana zulmettiği, ezdiği,
anlamsızca yok ettiği bir dünyada,
Ben cesurca şans tanımadım mı sana?
Seni tanımadan, bilmeden daha
Kapılarını açmadın mı,
kalbimin, yatağımın, evimin?
Sana bonkör olmadım mı? '
Eğer pazarlıklı davransak adı aşk olmazdı zaten. Sınırları olsaydı bunca ilahlaşmazdı dünyamızda.
Hata değil, sevgide ölçü ölçütsüz olmaktır.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta