Neydi Hayat!
Çile Acı veya Mutlulukmuydu...
Neydi Hayat! Elimizi uzattığımız zaman yakalayacağımızı sandığımız yıldızlarmıydı... Hayat ağlamakmıydı ve ağladıkça gölzerinden akan damlaların Acıyı dindireceğini sanmakmıydı... Yaşanılamamış bir Hayatın sonu olan ölümmüydü hayat... Hayat ölüme yaklaştıça yapılan hataların farkına varılmasımıydı...
Neydi Hayat!
Bir sabah ezanından son havaya savrulan güzel bir cennet kokusumuydu... Belki bir körün görmek istemesi yâda karşılıksız bir aşkın karşılığını beklemesimiydi...
Neydi Hayat!
Sahte bir cazibemiydi, insanı kendisine alıştırdıktan sonra eziyet edip bir türlü bırakmamakmıydı... Hayat sahte ve parıldayan gözlerle bakan bir gülüşmüydü... Bakışlarıyla can acıtan ve yavaş yavaş kemiren bir kemirgenmiydi...
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta