İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Tükendimi sevginin çimleri..' Sayın Hocam..bu sesleniş yüceltiyor şiiri. Evet sevgi yok olunca..fırtınalar başlıyor ,erozyona uğruyor sevdalar,tükeniyor, dağılıyor...yine geçmişi arasada yok ediyor fırtınalar iz bırakmacasına....
Tebrikler Serap Hocam...harika diziler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta