Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

..... Öyle çok hata yaptım ki,
Sormayın.
Mesela varken paylaşmayı iyi bilirim.
İhtiyacı olana el uzatarak
Derdine derman olamasam da

. . Sen hatırlamazsın,
Üzerinden çok zaman geçti.
O gün,
Son durakta hani...
Vuslat için geldiğinde,

..Hepsi birbirinden zor,
Başa bela sevdaların koynunda
Tüketilmişim.
Sevda diye aşk diye
Kızgın demirlerle harlamışım yüreğimi

..Aslın da ben seni hiç sevmemişim.
Örselenmiş yüreğimle
Resimde ki duruşunu görmüş
Gözlerindeki hüzünden etkilenmişim
Dudaklarında içli bir gülüş
Ve.. yüreğim de bir sızı hissetmişim

.
..Yüreğinde depreşen sevdayı
Saklıyor olsan da
Gülüşlerinde ki içtenlik
Gözlerinden okunuyor senin.
.

Nereden bilebilirdim ki
Yağmurlu bir Ağustos sabahında
yüreğimden akacak bir ince sızı
Tutuşup yanacak içimdeki volkan ateşi
Sevgine tutunan yüreğim
Bir cesaret örneği ile.

..Kadınlar vardır
Bakınca gözlerine
Yüreğin söküldü sanırsın
Eli eline değdiğinde
Ateş olur yanarsın.

Uçan balonlarım vardı rengarenk
Dileklerle umut ile Gökyüzüne salardım.
Onlar yükseldikçe görecek,
Bana geleceksin sanırdım.
Bu Ütopya ile kendimi kandırırdım.
.

KIYAMAZSIN.
.

Nerede hüzne batmış bir yürek,
Nerede örselenmiş kırılmış

.Çatmışsın kaşlarını yüzün solgun bu sabah.
Yine seni üzen bir şey olmuş sanırım.
Oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibi
Merhaba derken bile titriyordu sesin.
Şimşek çakıyor gözlerin