Bir ateş attın ki şu yüreğime
O nasıl gidişti ? Anlayamadım !
Yağmur yağdı sanki şu gözlerimden
O nasıl vedaydı ? Anlayamadım
Dünya’ya sığmıyor sanki bedenim
Avuç, avuç gözyaşı
Senden bana tek miras
Bir savaş yaralısı
Senden bana tek miras
Hasret kokan geceler
Dedimya gün gelir sende sönersin
Ateşin küllenip bittiği gibi
Pişmanlık karşına her çıktığında
Çaresiz içinle kavga edersin
Benim değerimi anladığında
Şimdi değil yıllardır
Nefes gibi sendeyim
Sanki ta asırlardır
Nefes gibi sendeyim
Gözyaşımın adısın
Her sözün hançerden kılıçtan beter
Tatlı dil güleryüz sende yokmudur?
Bakışın kar gibi üşütür beni
Bir tek sıcak mevsim sende yokmudur?
Seni unutmakmı o benden öte
Madem ki sen beni isytemiyorsun
Yıllarımı verde çekip gideyim
Diyorsun boşuna ümit bağlama
Hislerimi verde çekip gideyim
Bir Dünya kurmuştum o gözlerinde
Bu gözler boşuna sana ağlamış
Neyleyim seneler sonra anladım
Ateşler bağrımı boş yere yakmış
Neyleyim seneler sonra anladım
Yürekten sevene mükafat bumu
Duydum ki bu hafta düğünün varmış
Gözyaşımı görme sen git mutlu ol
Sevgilin İstanbul Kalamış tanmış
İsyanımı duyma sen git mutlu ol
Kalbimi sabırla bağlıyacağım
Şehadet şerbeti içtin sonunda
Biz ağlarken sen Rab'bine kavuştun
Ne zevcen ne anan doymadan sana
Biz ağlarken sen Rab'bine kavuştun
Bir tek Sivas değil Dünya ağladı
Her gece rüyama girdiğin gibi
Bir günde karşıma çıksan ne olur
Fallarda umutlar verdiğin gibi
Gönlüme müjdeler versen ne olur
Bakınca gözlerin buradayım diyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!