Sen gittin gideli yüreğim yasta
Ne baharım bahar ne yazım yazdır
Bütün duygularım yıkılmış hasta
Gönlümde mevsimler hep sonbahardır
Sensiz Dünyam bitmeyen gece gibi
Kızgın çöller deyim sanki bu kalabalık Şehirde
İnsanlar tat vermiyor her şey,
Kupkuru ve renksiz. Düşen bir yaprak
Misali solgun perişanım. Üşüyorum
Dalgınım kendimden habersiz yürüyorum
Soğuk ve bir gece vakti,
Siyah beyaz, düşler ortasında üşüyorum.
Yıpranmış gençliğim, ümitli bir yüzü buhran yaşıyorum
Savruluyor duygularım.
Soğuk bir gece vakti üşüyorum; üşümem soğuktan değil seni
Gecenin ıssız vakitleri arayışımda gülüm.
Her adım atışta dizlerim titrer
Sensiz nefes almak sensiz yaşamak
Zannetme yaramın sızısı biter
Sensiz nefes almak sensiz yaşamak
Feryadım semayı aşsa ne olur
Mahpusta Güneşi arar gibiyim
Çöllerde su diye yanar gibiyim
Senin hasretinden taşan biriyim
Gözüm açık gider sensiz ölürsem
Esmeyi unutan rüzgarım şimdi
Bilmezdim bu kadar, zor olduğunu
Çile Dünya’sıymış, sensiz yaşamak
Cehennem ’in diğer adı hasretmiş
Yarınsız hayatmış, sensiz yaşamak
Bir boşluğa düştüm, nasıl yalnızım
Ufuklara dalan o gözler benim
Bahtına haykıran o gönül benim
Çılgınlara dönen sevdalı benim
Nerdesin nerdesin Allah aşkına
Sensiz yıllarımın hesabını ver
Her adım atışta ömrüm yıllanır
Yıllanan ömrümde sen yoksun niye
Her güneş batışı mazide kalır
Ne dünde ne bu gün sen yoksun niye
Aşk denen tandırda yaktın ya beni
Her şeye yeniden başlayalım mı
Demeden önce bir şakağıma bak
Ne varsa mazide bırakalım mı
Demeden önce bir şakağıma bak
O kadar yakılan dökülen var ki
Gönlüm kalmış vicdanının elinde
Vicdanınsa merhamet ötesinde
Ne anladın ne dinledin bir kere
Sana aşık olmak çok yordu beni
Şu alemin yükü sanki sırtımda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!