Gönlümde batmayan, Güneş’ tin hani
Öyle bir gittin ki , karanlıktayım
Sen bende dört mevsim, bahardın hani
Artık gelmiyorsun, kuraklardayım
Bu aşktan geriye, anılar kaldı
Helal ile haram kardeş olmuşlar
Haksızlığa yiğit adı koymuşlar
Mertliği bohçaya koyup satmışlar
Bu işlere aklım ermedi kardeş
İnsanlık pazarda bulunmaz ipek
Kar rengi saçarım senden hatıra
İstersen gurur yap istersen vicdan
Anlatmak istesem sığmaz yıllara
İstersen gurur duy istersen vicdan
Bir avuç kum gibi geçti seneler
El ele gezipte , dolaştığımız
Kumrular misali , koklaştığımız
Mecnun leyla gibi, bakıştığımız
Böyle bir sevdanın , katili sensin
Aynı bedende biz , candık seninle
İçimde kaynayan volkanı bilsen
İnanki sızlardın kendi kendine
Nasıl yıllanmışım nasıl bir görsen
Çöküpte ağlardın kendi kendine
Şehadet şerbeti içtin sonunda
Biz ağlarken sen Rab'bine kavuştun
Ne zevcen ne anan doymadan sana
Biz ağlarken sen Rab'bine kavuştun
Bir tek Sivas değil Dünya ağladı
Her gece rüyama girdiğin gibi
Bir günde karşıma çıksan ne olur
Fallarda umutlar verdiğin gibi
Gönlüme müjdeler versen ne olur
Bakınca gözlerin buradayım diyor
Resmini kaç kere yırtmak istedim
Vicdanım elimden hep çekti aldı
Seni hayatımdan atmak istedim
Seni silip atmak mümkün değilmiş
İçimdeki beni küstürdün bana
Ne aşklar yaşadım sabah kaybolur
Ne dostlar tanıdım Pazar son bulur
Kaderim kışla güz arası durur
Yüreğim ağlıyor mola vermeden
Hayat mı riyakar yoksa bizler mi
Meltem’de üşüyen serçe misali
Sensiz üşüyorum sensiz MUAZZEZ
Dağlara vuran bir aşık misali
Bende sende kayıp oldum MUAZZEZ
Olmadığın her yer bana yabancı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!