Unutturdun gülmeyi
Aşk denilen sevmeyi
Gördüğüm her çiçeği
Koklar seni sorarım
Kilitlendim resmine
Yalnızlığı benim kadar
Yaşadın mı hayatında
Döktüğün o gözyaşların
Ne olur söyle kimin için
Aşk içinse aman derim
Geceler ağlayan bulutlar gibi
Yüreğim ağlıyor kimse görmeden
İçinde kaynayan yanardağ gibi
Kalbim hıçkırıyor kimse bilmeden
Her kuytu köşede gözyaşlarım var
Ömrümü yoluna serdim görmedin
Seni başıma taç yaptım bilmedin
Ben sana haşa hiç tapmadım amma
Kölendim bana hiç gün göstermedin
Uğrunda saçlarım bak ne renk oldu
Gözlerin gözümden kurşunsuz vurdu
Suçlu ya kaşların ya kirpiklerin
Gülüşün içimde yanardağ kurdu
Suçlu ya bakışın ya saç tellerin
Ben bende değilim kayıplardayım
Şehadet şerbeti içtin sonunda
Biz ağlarken sen Rab'bine kavuştun
Ne zevcen ne anan doymadan sana
Biz ağlarken sen Rab'bine kavuştun
Bir tek Sivas değil Dünya ağladı
Her gece rüyama girdiğin gibi
Bir günde karşıma çıksan ne olur
Fallarda umutlar verdiğin gibi
Gönlüme müjdeler versen ne olur
Bakınca gözlerin buradayım diyor
Yağmur bulutları misali çöktün
Ağırdan ağıra dertleri döktün
Neyim var neyim yok bir bir götürdün
Ömrümün ismi ne olsun ey kader
Sevmek dedim ezdin duygularımı
Ben seni canımdan çok sevdim amma
Sen beni bilmedin ona yanarım
Sana şu ömrümü harcadım amma
Sen beni yok ettin ona yanarım
Seninle dolup ta taştım yıllarca
Hasretin dağlardan daha büyükmüş
Kalbimi yaktın ya o gün anladım
Bilmezsin içimde ne var ne çökmüş
Ömrümü yaktın ya o gün anladım
Sen gittin gideli ben boşluktayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!