Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Emperyalist devletler Müslümana çullandı,
İslâmı ezmek için Müslümanı kullandı.
Gizli gizli yollardan çok silâhlar yollandı;
Zalimler ateş attı Ortadoğu yanıyor,
Mazlumlar çaresizdir yürekleri kanıyor.

Ortadoğu mazlum, demokrasi yok,
Despotlar elinde kalmaya tutsak.
Dost olanı azdır, düşmanları çok,
Emperyalist kulu olmaya tutsak.

Dinciler köreltmiş sinirlerini,

Öğrenci, öğretmenlik başarı sırasıydı,
Müziğe yakınlığı babadan mirasıydı.
Bilim insanıydı Osman Murat Güvenir,
Basın tarihi O’nun, bilgiler serasıydı.

Öğrenci, öğretmenken yolumuz kesişmişti,

Öteki oluyoruz güçlüler bölüyorsa,
Yelkeni salıyoruz hakları alıyorsa.
Belayı buluyoruz eşitlik istedikçe,
Ömürden çalıyoruz bizlere kalıyorsa.

Ötekileştirenin aklı nasıl çalışır?

Duvar Gazetesinde karikatür çizendi,
Karaman ortamında gitarla müzik yaptı.
İyi, güzel, doğruyu yaratmaya özendi,
Doğru bildiği yoldan ne döndü, ne de saptı.

Sanat tarihçisidir eserden iyi anlar,

Görüşümüz farklıydı, ama iyi ozandı,
Doğru bildiklerini korkusuzca yazandı.
Arif Şirin adını Ozan Arif yaptırdı,
Hem öfkeye hedefti, hem sevgiyi kazandı.

Gerçekten bir ozandı, sazı ve sözü vardı,

Gönüller serinleten devrimci esen yeldir,
Halkının dertlerini yazandır Esen Aşçı.
Zalimlerin zulmünü sözüyle kesen yeldir,
Türkülerin diliyle kızandır Esen Aşçı.

Veysel’in Mahzuni’nin yolunu izleyendir.

Yüreği yanıyor Karaman’ımın
Taşkale âşığı ozanı gitti.
Acısı yazılmaz yanan canımın,
Dertleri en iyi yazanı gitti.

Atatürk sevgisi aşılayandı,

Çocukluk arkadaşım, ozan yoldaşım idi,
Türküler besteleyen, yazan yoldaşım idi.
İsmail Ünlü dostum yolu erken bitirdi.
Sevgiyi yüreğinde süzen yoldaşım idi,

Karaman Gazalpa’da anılar dizi dizi,

Cumhuriyet aydını, Cumhuriyet yazarı,
Aydınlanma yönünde bir ışıktı nazarı.
Tarihin bekçisiydi yurtsever Özgen Acar,
Çalanlardan kurtardı anıtları, mezarı.

Mülkiye kökenliydi, bilinçli yurtseverdi,