Uzaklarda olmaktansa
Kalbimde olsam
Sığmazmıyız
Dudaklarinda olmaktansa
Yüreginden olsam
Dokunmazmıyız
Karanlığa gidiyorum sensiz
Nedensiz özlüyorum dudaklarını
Kapalı dükkanların ışıklarında
Kopmuş botlarımı yere sürüyorum
Rüzgar boynumdan içeri giriyor
Soğutuyor içimi titretiyor
Üstümde hiç hırka yoktu
Soğuk bir ayrılışın ardından
Sokaklar yalnızlığımda dondu
Sadece kaybolmuş çocuk yoktu
Duyduklarım kulaklarıma susuyordu
İçime küfürler saplandikça
Mersini yazıyorum
Sana hapis tutsak esir olmuş
Bir köşesinde unutulmuş bir adam
Ve susmuyorum......
Mersini yazıyorum
Bırakıp gittiğinden beri sıcak
Mutluluk
Sensin ilk dokunuşum
Geceler boyunca agladigım
Adını içimden çıkaramadigim
En büyük yanlızlıgımsın
Sen mutlulugumun adısın
Sen gözümde bir avuç
Hayalimde esir sana kaçıyorum
Kovalıyorum seni bu sehirde
Herkezden yüzüm kaçıyor boşluga
Ayyaş sokaklara bağırıyorum
Sana kavuşmadan herzamanki gibi
Bir bakışla başlayıp
Gözyaşıyla bitecekse
Ne olur hiç başlamasın
Aşkımız.........
Sonunda başka limana
Bu sabah güneş
Penceremden odama girdi
Perdem saçların gibi havalandı
Kalbimde ki resmine dokundu
Ve içim hasretinle uyandı
Düşünüyorum ağlarken....
Bir fincan
Tenimde kahve...
İçimde sen kokuyorsun
Orta bir kahve olsun lutfen...
Batık bir gemide yalnız
İçelim başbaşa !
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!