NEVROTİK ADAM
Gittikçe Nevrotik bir kişiliğe bürünüyorum.
Önümde beni nelerin beklediğini bilmediğim uzun mu kısa mi yokuşlu bir yol,
Etrafım tuzaklı, göğsümde çelikten bir iman!
Beni yaşatan çocukların ölmediği bir dünyadır.
Mazot için bilmem ozon için bilemem
Birleşmiş milletlerde toplanan kansızlar için öldürülen çocuklar için
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta